Głuszec – ginący gatunek
Jednym z wielu narażonych na bezpowrotne wyginięcie ptaków w naszym kraju, jest głuszec. Jest to zdecydowanie największy ptak europy z rodziny kurowatych, a zarazem najmniej liczny. Rozpiętość skrzydeł samca dochodzi do 135 cm zaś długość jego ciała sięga jednego metra. Samica jest mniej więcej o połowę mniejsza.
Barwne upierzenie sprawia, że głuszec jest jednym z nielicznych polskich ptaków, wzbudzających tak wiele emocji u przyrodników. Spotkać głuszca można zaledwie w kilku miejscach europy i to w dodatku w nielicznych stadkach. Głównym miejscem występowania są stare bory i lasy mieszane, gdzie występuje najwięcej pożywienia. Na uwagę podczas omawiania tego ptaka zasługuje tu fakt, że w pewnych rejonach populacje głuszca pokrywają się z populacjami cietrzewia, gatunki się krzyżują w wyniku, czego powstaje bezpłodny skrzekot.
Głównym pożywieniem głuszca w okresie zimy są igły sosny czy też jodły oraz pędy krzewów i drzew. Latem zaś na jadłospis głuszca składają się wszelkie owoce leśne jak borówki, jagody czy też żurawiny. Nie stroni też on od owadów czy ziaren zbóż. Połyka też kamienie, które tak jak i u innych kurowatych służą im, jako żarna ułatwiające trawienie.
Głuszce zamieszkują przede wszystkim tereny w pobliżu zbiorników wodnych czy też rozległych torfowisk, gdzie łatwo o dostęp do wody. Żerują niemalże przez cały dzień, natomiast przed zmierzchem wlatują na gałęzie drzew, z których nie schodzą przez całą noc.