Sokół wędrowny.
Jednym z najrzadziej występujących w naszym kraju gatunków ptaków, jest drapieżnik, sokół wędrowny. Rozmiarowo przybliżony do rozmiarów pospolitego gawrona, choć samica jest jeszcze okazalsza. Spotkać można tylko i wyłącznie w lasach lub też na ich skraju w pobliżu zbiorników wodnych czy też rzek. Jako wielki łowca swoją największą aktywność przejawia tuż przed zmrokiem, choć w czasie dnia także można spotkać go polującego.
Sokół wędrowny jest jednym z wielu polskich ptaków, których okres gniazdowy, przypada na przełom marca i kwietnia, czyli wczesną wiosnę. Jeśli chodzi o gniazda to, jako wyjątkowy okaz zajmuje on gniazda po innych po innych drapieżnikach, ulokowane z reguły wysoko w koronach drzew. Sporadycznie, gatunek ten można spotkać w miastach, gdzie zagnieżdża się on w wysokich budynkach w różnych rozpadlinach czy też szczelinach.
W okresie gniazdowania, samica składa trzy lub cztery jaja, które następnie wysiadywane są na zmianę przez oboje rodziców przez okres około trzydziestu dni. Młode po wykluciu spędzają w gnieździe jeszcze kolejne nawet pięćdziesiąt dni. Po tym okresie wyruszają wraz z rodzicami na naukę trudnego rzemiosła łowieckiego. Trudnego tym bardziej, że sokół wędrowny, łowi tylko inne ptaki a co gorsza robi to w locie. Tak, więc polowanie sokoła wędrownego należy do najbardziej trudnych wśród wszystkich gatunków ptaków drapieżnych. Ofiarami stają się przeważnie gołębie, oraz inne mniejsze ptaki z rodziny krukowatych.